21/2/2007 - Ruh! Akıl! Kalp!

       İnsanlar!!Ruhu,aklı,kalbi olmayan insanlar!!Kayıp parçalarınızın farkında bile değilsiniz...Hangi yönden bakılırsa bakılsın eksik,gedik...Bunlara sahip değilken nasıl güçlü olduğunuzu iddaa edebilirsiniz ki?Ne bekliyorsunuz ki!! Bulmayı mı?

      Ey Tanrı m,niye puzzle larını tamamlayıp yollamazsın ki dünyaya.

      Hangi ilişki üç kişiliktir?Hiçbiri...

      Birinin kalbi var,ruh ve akıldan yoksun,birinin ruhu var,akıl ve kalpten yoksun.Birinin de...

Aşk ta akıl yoktur dedikleri şey...Yok mudur!!...

      Ruhu olan boş kalbi arar hep.Tabi ki ruh gibi gezerek.Boş kalp hiç dışarıya bakmaz,niye baksın ki,o hep boş kalbin hüznünü taşır kapı aralığından kalbine bakarak..Taşımalıdır da...

      Tesadüf...Ruh bilinçsizce kalbe girer.Kalp içeriye giren ruhu görünce kapatır kapısını...

Ne ruh kaçmak ister ne de kalp açar kapısını...

      Aşk;kalbi ruh la dolu biridir.Hisseder herşeyi,ruhunda olup biteni,ta kalbinde...

     Aşk;Tanrı nın bir oyunudur,eksik bıraktığı puzzle larla oynanan...

     Ve aşk,mucizeyi sunar...

     Dünya ya yeni gözlerini açmış o mucizevi varlık...İşte aklın ta kendisi.Ruhsuz ve kalpsiz...

     Ve nihayet akıl da seçimini yapacaktır zamanı gelince...

     Ruh mu olmalıyım! kalp mi!

21/2/2006 - seVseN beNi NasıL oLuR???

Devrik bir cümlenin yüklemiydim,

      özneden önce gelen.

Ne özne memnun benden ne cümle..

Öznem olur musun beni senden önce de seven?

La fonten bile kullanmadı beni masallarında!!

       Gel sen masalım ol,

       Kullan beni rüyalarında....

Sevmezdi beni tiyatrocular,

Giremedim onların perdelerine,

Oynamadılar beni hiç,almadılar oyunlarına!

      Oynar mısın benimle,beceremesem de?  

Hangi şiire girsem bozulur kafiye

Düz yazının bile değişir akışı benle..

Sen,

       sen şiirim olur musun beni kafiyesiz de seven?

21/2/2006 - biRi aşK mı dEdi...

Her sabah yeniden doğmaktır aşk.

Bir kelebeğin bir haftadan fazla yaşayabilmesidir belki,

Ve bunu anlayamamasıdır belki de Tanrının ona aşkı.

Rahat yüzebilmektir okyanusta,

büyük balıktan korkmadan,

Yada korkmaktır Tanrı dan İnsan ın O na aşkı.

Bir bebek için ilk nefestir belki,

Ölmek üzere olan biri için son nefesleri.

Nefes alabilmektir aşk,vermek kadar gerekli.

Görebilmektir güzellkileri,maviyi yeşili,

Ve düşünmektir Tanrı yı,Tanrıya aşkını,

Belki de bunu yapmaktır Tanrının da sana aşkı.

Ne kadar beslemesi gerekiyorsa bir ağaç yapraklarını,

İnsan da beslenmelidir aşkla o kadar.

Ve bir nefes ne kadar gerekliyse insana,

İnsan da aşka gereklidir o kadar...

10/2/2006 - Kopup geLdim işTe eFlaTunLaR içiNde....

     Tarih itibariyle geri geldim.Acaip doldum,heybem doldu ceplerim taştı,dökülenler oldu ama toplamadım,benden düşeni almadım,arkamdan bakıp ağladılar küçüklüğümde tabağımda bıraktığım pirinç taneleri gibi,görmezden geldim,küçükken de öyle yapardım,arkama bakmazdım.Doldum dedim ya,cidden doldum,damlalarının soğuk havaya yakalanıp doluya dönüşmesinden korkan bir bulutun kendini bnırakmaması gibi tuttum kendimi.Bırakmadım su damlalarımı uzun zamandır.Küçükken de böyleydim ben,ağlamazdım kolay kolay,kafam yarılırdı,düşer diz kapaklarımı parçalardım,ağlamazdım hemen.Biraz beklerdim,gerçekten acıyıp acımadığına bakardım,izi kalır mı diye düşünürdüm.Geri geldim ve;

     Şimdi ne mi oldu??

     Acıdı...

     Artık ağlayabilirim...

     Ve kimse de sebep ne diye soramaz çünkü!!

     İzi kalacak...

20/10/2005 - Sonunda....Sebep sensin...

Önumde Delikanlı gölgesi,arkama bakmıyorum bile.

Yine arkadan vuruyor gün,sen onun yanında,

Her yeni gün yıkılıyorum,senin parmağın oldugunun da farkındayım ama,

Bakmıyorum arkama.

Gölgem bana bakıyor,ben ufka,

Kordon da yine bir Pazar sabahı,

Gün neden se hep denize itiyor beni,

Belki de deniz çekiyor kendine Delikanlıyı,

Ben de onla beraber...

Sebep sensin hep çıkmazlarımda,

Tek sebep sen...

Çocukken yediğim leblebi tozlarından daha az sevmiyordum seni oysa,

Sen se hep boğazıma kaçıyordun nefret ettirmek istercesine.

Delikanlı denizde artık,gün beni de itti denize.

Leblebi tozundan değil ama,

Bu yüzden boğuluyoruz şimdi,

Dedim ya herneyse,Sebebi sensin...